Slot Loevestein was in 1813 in handen van het pas weer opgerichte Nederlandse leger samen met de geallieerde troepen uit Pruisen en Rusland.
Samen belegerden ze de stad Gorinchem, waar de Fransen nog stand hielden.
Het slot zelf is natuurlijk veel ouder.

Wat U ziet is een authentiek soldaten bivak zoals dat eruit zag in het begin van de 19e eeuw.
Een drukte van jewelste: geweren poetsen, knopen naaien, waschen en eten koken.
Je kon zelfs vrouwen en kinderen aantreffen in het bivak.

De bewoners van slot Loevestein.

Er werd veel geoefend omdat de soldaten alle manouvres gelijk uit moesten kunnen voeren. Ook moest er geoefend worden in communicatie: die verliep in het lawaaierige slagveld met trommels en trompetten.
Ook werd er patrouille gelopen om te voorkomen dat de Fransen Loevestein zouden overvallen om voedsel en vee te stelen.

De mensen die U in historische kleding ziet zijn re-enactors.
Verenigingen die de Franse tijd uitbeelden zijn verenigd in de Napoleontische Associatie der Nederlanden, de NAN is altijd op zoek naar mannen en vrouwen die de levende geschiedenis een warm hart toe dragen.

Het eten en de bereiding van oa Cassoulet , brood en meer .

Series leuke momenten van een geweldig mooie dag.

Let even op de kleurige uniformen en het ontbreken van loopgraven of dekking. Die dekking had je ook niet nodig want de geweren waren maar trefzeker tot 50 meter.
Wat er in een gevecht gebeurde was dat groepen mensen lopende forten maken. De bedoeling was om heel dicht bij elkaar te blijven en ervoor te zorgen dat er altijd een rij soldaten geladen was.
Bij een formatie van 600 mensen is het dan ook belangrijk een langzame pas aan te houden om het harmonica effect te voorkomen.

Als 2 troepen elkaar op het slagveld bevochten , trok meestal degene met de slechtst geoefende soldaten of de meeste verliezen zich terug.
Meestal na de charge met de bajonet als de angst bij de tegenstander toesloeg.
Letterlijk doodvechten kwam zelden voor ,alleen als een eenheid zich echt niet meer uit de voeten kon maken.